| Wat voor zinnigs valt hierover te zeggen.
De bonusvraag van deze zaterdag was: Wie kreeg er dit keer een doos sigaren? Om met Tack te spreken, de thuisblijvers hadden gelijk. Ten eerste omdat het snijdend koud was. Na een uurtje aan de kant te hebben gestaan was ik tot op het bot verkleumd, last van mijn rug en was godzijdank de tweede (na Ruud) om een heerlijke warme douche (ook zeer uitzonderlijk) over mijn stijve spieren te laten gaan. Ten tweede omdat we 5 wisselspelers hadden. Dat moet niet te vaak voorkomen, dan kan je nog beter gaan petanquen, zoals Rob vaak zegt. Het gekke is, dat hij zelf zelden reserve staat, dus hoe hij dat kan weten is mij een raadsel. En ten derde en vooral niet de minste reden, omdat Ve2 helemaal niets had in te brengen tegen DSC 74. Wellicht het meest typerende was, m.i. dan toch, dat normaal gesproken als Frank van Kleef het veld op stapt, er een siddering door het team van de tegenstanders gaat en de voorhoede spelers van de tegenstander driftig hun enkels gaan zwachtelen. Maar nu?? Niets van dat alles. Welgeteld 3 spelers van DSC 74 hadden zelfs niet de moeite genomen om hun scheenbeschermers aan te trekken. En terecht! Er werd ze geen strobreed in de weg gelegd. Niks geen messcherpe tackles, niks geen penalties of niks anderszins. Als een gewillig lam werd Ve2 naar de slachtbank gevoerd. Verbazing alom natuurlijk toen de meest vriendelijke en zachtaardigste voetballer ooit in ons team, Johns, opeens met een luide klap zijn rechter voet tegen het scheenbeen van een DSC voorhoedespeler liet aankomen. Eindelijk, eindelijk, eindelijk in het allerlaatste kwartiertje van de tweede helft gebeurde er iets op het veld, werd er wat kleur aangebracht in het spel. De gebruikelijke agressiviteit was tot dan ver te zoeken. Bij iedere aanval van DSC liep de achterhoede naar achteren om de tegenstander vooral veel ruimte te gunnen om te kunnen combineren en dat deden ze dan ook met natuurlijk tijd en ruimte zat om te schieten uit alle hoeken. Aansporingen van de zijkant tot meer agressie en sneller storen / instappen / meelopen werden niet gewaardeerd. En al snel daarna in de eerste helft kwam dan ook het gebruikelijke schlemielige doelpunt. Een voorzet, die gewoon over Sjaak heendwarrelde, in de kruising het hout nog rakend. Er waren er nog een paar, die vonden, dat “het best goed ging”, “er lekker werd gebald”. Nou ja, het zal dan wel. Was er dan helemaal niets positief te ontdekken aan het spel van Ve2??. Vanaf de kant eigenlijk niet, maar diep gravend in mijn herinneringen kwam ik toch nog op het moment, dat Fred met een onnavolgbare beweging de bal achter zijn standbeen doortikte, al doende zichzelf en twee DSC spelers volledig op het verkeerde been zettend. En natuurlijk een prachtige zweefduik van Sjaak, die als meest verwonderlijke de bal ook nog vasthield. En verder goedwillend, maar niet meer dan dat, gehuppel in de groene wei van BVC, waarvan de grassprieten binnenkort een euro per stuk zullen blijken te zijn, aangezien de gemeente graag van de velden af wilt (je begrijpt wel waarom) en wij ze dus zelf bij moeten gaan houden. In dat opzicht is nog te vermelden, dat ik onze voorzitter en medebestuurder in tegenstelling tot vorige wedstrijden dit keer geen grote stukken gras uit het veld heb zien ploegen. Na de kampioensaspiraties van vorige week was het verdacht rustig aan onze tafel in de anders zo beruchte derde helft. Naar waarheid opgetekend de 9e november 2005, Kees van Sichem De volgende pen pal is…………………JohnS |
