Een verslag schrijven na verlies is makkelijker dan een overwinning beschrijven.

Een overwinning deze keer waar niet veel op af te dingen valt.

Rob was terug na maanden afwezigheid van een knieblessure en liesbreuk. John S.beter de bekend als de buurman van Kees. S. maakte ook zijn opwachting als nieuw lid van Vet. 2 binnen de lijnen. John komend uit het oosten van het land kent zijn voetbalroots bij NEC Nijmegen en dat zegt genoeg. EDO begon gelijk stormachtig op een wijze die mij toch wel aanspreekt. Vroeg storen en snel iets forceren.

Dit geweld leverde gelijk gevaarlijke momenten op voor het doel van Sjaak maar hij hield het hok schoon. Balletje naar voren en Rob en John er achteraan. Simpel voetbal maar effectief. Gelijk een corner voor Vet. 2 en dat vroeg in de wedstrijd. Ongekend dus. .

Ruud was er klaar voor en knikt de 1-0 tegen touwen.

Ruud de man die het team op sleeptouw nam deze middag stond ook aan de basis van de 2-0. Een solo werd abrupt beeindigd met een tackle binnen de 16 m. Deze middag was het de eer aan Rob om zijn goaltje mee te pikken. Hij maakte geen fout 2-0. EDO van slag en Vet. 2 had de smaak te pakken. Alle linies klopten. Zelfs het middenveld met Kees v.S -Thierry alsmede de zieke Hans v. R kenden hun taak.

Goed, EDO gaf een hoop ruimte weg maar zoiets dwing je ook af.  De 3-0 en 4-0 (Ruud + John)verschenen op het scorebord vanuit  keurige combinaties alsmede met doeltreffende droge schoten.

Het ontbrak aan snelheid de laatste weken in de voorhoede door het gebrek aan echte voorhoedespelers. Deze middag werd dat gelijk duidelijk en met een Ruud in de Bergkamp rol.

Toch brak de rust aan met een 4-1 stand waarbij Sjaak A. zich verkeek op een bal die naast dreigde te gaan maar toch van koers veranderde.

Na de rust was het spelniveau minder maar de kansen kwamen nog steeds . In plaats van 7-1 verscheen 5-2  (afstandschot Ruud) op het bord.

Geen echte zorgen maar Vet. 2 had toch een kleine 10 minuten zoiets van wij kunnen niet meer stuk.

Juist in deze periode had Sjaak zijn  beste momenten met zweefduiken die deden denken aan Ed de Goey in de jaren 80.

EDO was niet bij machte om het Vet. 2 echt moeilijk te maken. Sterker nog een dijk van een vuurpijl verdween grandioos achter hun eigen doelman 6-2. De laatste goal was voor John die hiermee gelijk zijn waarde bewees.

Conclusie we zijn op de goede weg . Volgende week Aalsmeer uit en ook daar liggen mogelijkheden.

Vet.2 heeft de toon gezet. Vet. 2 is een waardige -waardevolle- kandidaat om als vertegenwoordiger van de vereniging komend seizoen als Zat. 1 door het leven te gaan.

gr.,

Cees T.