Je vraagt je af wat zo’n gast in dit Arsenal elftal zoekt. Dit is een competitie van ietwat dikbuikige mannen met een groots nostalgisch voetbalverleden. Lekker ballen en een biertje na, dat werk. Niet van een topfitte dertiger die moeiteloos in elk eerste selectieteam op het hoogste niveau mee kan draaien. Dit was Mbappé tegen Hanko, dit was Messi tegen Stanley. Dit was Hadj Moussa tegen Frank. Kortom, na twintig minuten 4-0. Einde wedstrijd. En we zaten al zo in de problemen. Door het pupillen tijdstip (uitwedstrijd om 11 uur in de ochtend), door de vakantietijd, door onze gigantische blessurelijst zaten we met een zwaar onderbezet team. Zelfs de veelbesproken tweede schil liet het deze keer afweten. Toen Matthijs, na een klassiek “Jonkertje” (5m:20 sec.) ook nog uitviel wisten we dat het een verloren dag zou worden. Toch is Arsenal (op die ene speler na) helemaal niet zo’n goed elftal. Ze staan ongeveer gelijk met ons op de ranglijst. Het vermoeden is dan ook dat die spits lang niet altijd in dit team meedoet, dus gingen we maar eens bij de scheids informeren naar zijn spelerskaart. Kijk, die jongen was uiterst sportief en als voetballiefhebber heb ik genoten van zijn bijzondere voetbaltrucs. Zijn balbeheersing en spelinzicht waren van grote klasse en het siert hem dan ook dat hij besloot om in de tweede helft op halve kracht te spelen. Dat gold niet voor die debiele loco op links. Die kwam met veel kabaal zijn “gelijk” halen nadat ik hem tweemaal, mijns inziens terecht, voor buitenspel had afgevlagd. Toppunt was zijn smerige overtreding van achteren op Michael. Toen de scheids niet direct rood gaf, was dat voor Bob het sein om met het hele team van het veld te gaan. Affijn, het werd gesust en de wedstrijd sukkelde slapjes naar het einde. De lol was er wel vanaf. Jammer dat John en Kees deze wedstrijd hebben uitgezocht om de aloude Buyntribune weer eens te bezoeken. Ze verdienen beter.