De warming-up was meer dan uitstekend. Een bont gezelschap presenteerde zich uitbundig op de Zuidas. Ik zag een team pittige, gekruide, zelfs goedgesausde worsten van diverse snit ter tafel komen. En nadat Captain Bob het uiterst gedreven team met inspirerende woorden had toegesproken werd er gemotiveerd vol op de aanval gespeeld. Binnen no-time alles weg! Indachtig het speelplan stortte iedereen zich vol overgave op de originele Duitse schnitzels. Al zijn er altijd wat paradijsvogels die met een Camembert(!) of Curryworst extra aandacht vragen. Bert wierp zich met overgave op als WiCo en wisselde constant nieuwe pitchers op het speelveld zodat echt iedereen ruim voldoende speeltijd kreeg. Zelfs Marvin (hij wilde graag in het verslag, en deed daar alles aan) kweet zich van zijn taak door manhaftig grote Duitse pullen nulprocent weg te werken, waarvoor hulde. Jasper zweepte de boel nog verder op met duistere dropdrankjes en Jägermeister. Al met al een zeer geslaagde repetitie voor de aankomende vierdaagse veldtocht in Portugal. De derde (vierde, vijfde???) helft werd volgens doorgaans welingelichte kringen nog voortgezet in duistere cafés in Amsterdam. Heb de politieberichten nog niet afgeluisterd.

O ja, voetbal. Nou, die Zuidas ligt ons Bloemendalers niet zo. Oud geld past blijkbaar beter bij ons dan dat nieuwe. Laten we het op kansloos houden.