De strijd die deze middag gestreden werd was weliswaar een  heroische, maar hoofdzakelijk  een tegen ons zelf.

De kansen golfden over en weer en zo ook het scoreverloop ( 1-0, 1-1, 2-1, 2-2, 3-2).

Ondanks de voorsprong overheerste in de rust een gevoel van twijfel en angst, zou aan het einde de strijd niet voor niets zijn geweest? De tweede helft stond er letterlijk en figuurlijk en ander team. In een combinatie van zakelijkheid en soberheid werd de tweede helft afgewerkt. Wat na een handvol gemiste kansen resulteerde in een klinkende overwinning.  

Na deze overwinning is het goed om ook eens om ons heen te kijken en stil te staan bij de prachtige omgeving van onze velden. Welk een voorrecht om hier onze thuiswedstrijden de mogen spelen. Om jullie te helpen om deze prachtige middag opnieuw te beleven ben ik zo vrij geweest om wat foto’s van de omgeving bij te sluiten.  (noot redactie: I.v.m. de grootte van het document heb ik dit nu helaas moeten verwijderen)

O, ja, de pen geef ik door aan Fabian.