| Met in gedachten dat we met onze invalkiep Nico, Kennemerland vorig seizoen danig verrasten en ze van de mat speelden, waren we ook deze wedstrijd gemotiveerd om er in ieder geval een echte wedstrijd van te maken en niet zoals de laatste keer tegen RCH de wedstrijd gewoon weg te geven. Zelfs was er een echte opstelling van te voren gemaakt door onze meesterstrateeg Hans Markowski, die na de omgekeerde kerstboomvariant, het vergietmodel, van Sichems 1-5-5 systeem, enz. op de proppen kwam met een degelijke opstelling met een versterkt middenveld en slechts 2 spitsen (Robbie en Ruud) in een min of meer vrije rol. Walter en Chris op de vleugels erachter (ernaast zou de doodstraf hebben opgeleverd) en Cees van Rijn werd gekoppeld aan hun nummer 10, de man van het overzicht en de pasjes. Achterin werd Fabian een koppeltje met hun beste aanvaller en Hans van Rijn (met wissel Bau) en Cees van Sichem centraal achterin. Takkie natuurlijk links achterin en Thierry completeerde het middenveld. Voeg daarbij de vocale ondersteuning van Coach Markowski en de wetenschap dat het Haarlems Dagblad langs de lijn spioneerde naar nieuw talent, maakte dat ons elftal voortvarend aan de slag ging. En zie, de taktiek werkte! Met een paar mooie aanvallen creëerden we gevaarlijke mogelijkheden voor hun doel. Bij een van Robbie’s onnavolgbare solo’s werd hij ten val gebracht binnen de beruchte lijnen en de scheids gaf een penalty. Ondanks een hoop gekanker van de tegenpartij stapte Takkie zelfverzekerd naar de stip en met een min of meer slap rollertje behoudt hij zijn 100% penaltyscore. En na een prachtige snelle uitval via een knap geplaatste kopbal van Ruud wist Rob zelfs de 0-2 in te schieten. Visieoenen van de vorige wedstrijd doemden reeds op maar vlak voor tijd wist Kennemerland tegen te scoren.
In de rust gaf Markowski een onvervalste peptalk, waarbij vooral Cees van Rijn (…die nummer 10…) en Walter (…geen galleryplay maar scoren…) het moesten ontgelden. Na rust had Kennemerland wat omzettingen zodat ze meer druk gingen zetten op ons doel. Maar doordat ze erg slordig speelden en wij één keer door het oog van de naald kropen (bal op de paal) kregen wij eigenlijk relatief veel kansen. Maar zoals wel vaker zijn we niet scherp in het afwerken en uiteindelijk heeft dat ons opgebroken. Op uiterst knullige wijze wist Kennemerland via klutsballen en een min of meer eigen doelpunt na hotseknotsbegoniaverdedigen aan de volkomen onverdiende overwinning te komen. Hetgeen zelfs door henzelf erkend werd. Toch nog wat hoop uit het vertoonde spel geput en als we op deze manier verder gaan moeten de punten vanzelf komen. Zeker als we de trainingen van Cees blijven volgen, want tijdens deze wedstrijd waren er zelf terugspeelballen en driehoekjes te bewonderen waarvan wij het bestaan vorig jaar niet eens vermoedden. Kon. HFC, u bent gewaarschuwd… Jan Vesters. Man van de wedstrijd: Hans Markowski |
