“Jongens, ik heb van jullie genoten”. Zomaar een citaat van Rob van Lent. Hij was er zelf niet bij, dus neem ik dat citaat graag van hem over. En we hébben genoten.

Potverdorie, vier doelpunten voor, nul tegen. Eén kans voor Olympia en tien voor ons schat ik zo in. Winst voor het collectief, zoals aanvoerder Wouter het achteraf verwoordde. Zelfs op het hoogste niveau (ik noem een Ajax, of erger nog: PSV) zie je soms dat de juiste kleur shirts niet gevonden wordt. Niets van dat alles bij ons. Driehoekjes, rust aan de bal, solide verdedigen en een paar knappe goals. Laurens (wie???) vierde zijn comeback met goed spel en twee prima doelpunten. Waarvan eentje na een hoogstandje van Manda – achter het standbeen langs, drie man op het verkeerde been. Ondanks zo’n 70% balbezit van Olympia wisten zij geen enkele kans te creëren, terwijl wij met elke snelle uitbraak gevaarlijk waren. Keeper De pakte gewoon weer alle ballen en met de straffe wind in de rug was elke uittrap gevaarlijk. Invaller Nick bleek een prima, rustig voetballende middenvelder. Zeer balvast én doelgericht. Scoorde meteen bij zijn debuut.

0-3 met de rust. Geen speld tussen te krijgen. Tsja, en dan smaakt zo’n kannetje limonade natuurlijk als champagne, terwijl Olympia blijkbaar een slaapmiddel erdoorheen gemixt had, want meteen na de aftrap hadden we ze al knock-out kunnen spelen. Dat gebeurde even later alsnog toen Nick beheerst afrondde na weer zo’n rustig gespeelde, geduldige aanval. En ja, iedereen stond zijn mannetje, pakte zijn taak naar behoren, er werd stevig verdedigd en we hadden weer een foutloze keeper, zij het soms met enig geluk.

In de Volkskrant stond een mooi verhaal over Erik Ten Hag In Nou Camp afgelopen donderdag na Barcelona-Manchester United. Ik voelde me bijna net zo langs de lijn vanmiddag: “ik heb genoten…!”