| Een emotionele week met ups en downs.
Het gaat niet goed met Vet.2 dat mag duidelijk zijn. Verloren van HFC een aantal weken terug en nu van RCH . Beide tegenstanders hadden gemeen dat zij nog geen enkel winstpunt hadden totdat Vet.2 voorbij kwam. Zoals zo vaak geschreven wij hebben onze sociale plicht weer gedaan. Moedeloos word je van de machteloosheid van het elftal.Fantasieloos zoals men over het veld beweegt. Diep triest allemaal en maar weinig die er echt mee zitten.Ach, onze Ruud maakt zich druk dat er geen ballen aankomen in de voorhoede en het ergste is nog dat hij gelijk heeft. Maar wij kunnen niet beter. De voorhoede is niet meer en alles daar achter is niet aangenomen om goals of een stap harder te lopen. In en in triest en de Vet 2 ers slenteren verder richting einde wedstrijd. Fred Pl. was een soort spelverdeler en had ook nog kansen om te scoren maar laten wij eerlijk zijn daar is Fred niet voor aangenomen. Gelet op zijn leeftijd en reputatie mag hij onopvallend acteren in het elftal en dus niet als een soort spelverdeler en de man met de meeste kansen. Niet voor niets ging Fred halverwege de wedstrijd naar huis. De Vet. 2 kwam na ik geloof 15 corners achter elkaar toch op een 1-0 voorsprong dankzij een rake kopbal van Chris. Binnen no- time stond RCH weer gelijk . RCH had recht op meer maar had wel de dreiging en fantasie voorin maar het ontbrak aan een afmaker. Traditie-getrouw schoot Thierry de bal van grote afstand via de paal de 2-1 binnen. Tevens ruststand . De tweede helft begon met een beter Vet. 2 met meer balbezit en weinig dreiging maar so what we stonden voor. Weinig dreiging en geen goals en RCH dat stroopte de mouwen op en wist zo uit te lopen naar 5-2 waarbij duidelijk was dat Vet.2 het geloof miste. Vet. 2 is verzwakt door blessures en rammelt in zijn voegen. De Vet.2er gaat niet meer na afloop in de kantine zitten want hij schaamt zich. De Vet.2 er is meer dood dan levend op dit moment. De Vet 2-er is toe aan een verandering van spelsysteem (actie Frank) . Ik sluit af met een annecdote waar wij misschien een tegenstander mee kunnen verrassen. Een aantal jaren terug zag ik een voetbalwedstrijd waarbij twee geestelijk gehandicapte teams tegen elkaar speelden. Sommige van deze jongens hadden techniek en inzicht van een meer dan gemiddelde voetballer. Het meest opvallende was het spelplezier wat deze jongens hadden.Scoorde partij A dan juichte partij B ondanks het tegendoelpunt net zo hard mee. Kortom, mijn tip voor komende week als de tegenstander scoort net zo hard meejuichen heb je toch het gevoel dat je voorstaat. Vandaag geen man of the match zodat het beschikbaar gestelde pakket bloembollen op de plank blijft liggen. |
